Artikelen

De Groep van Tien bestaat in feite uit 11 personen. Deze groep van interprofessionele onderhandelaars tekent om de twee jaar het landschap van het sociaal overleg. In feite is de Groep van Tien een sociaal-economisch kabinet naast de regering.

Nog een beetje meer tekst die zichtbaar is voor alle gebruikers.

De Groep van Tien bestaat in feite uit 11 personen (zoals de 3 musketiers met 4 waren).

Wie staat er op de foto van de Groep van Tien? 2 onderhandelaars vertegenwoordigen het VBO, 1 Unizo, 1 UCM en 1 voor het Groen Front. Dit aan de kant van de werkgevers; Aan de kant van de werknemers vinden we 2 vertegeenwoordigers van het ACV, 2 van het ABVV, 1 van het ACLVB. De voorzitter van deze groep, de elfde persoon, is de voorzitter van het VBO.

Om de 2 jaar voeren deze onderhandelaars besprekingen met het oog op het afsluiten van een interprofessioneel akkoord (IPA).

Deze onderhandelingen vinden plaats in een complex landschap van politieke en sociale krachtvelden.

Dergelijk akkoord heeft meestal drie dimensies

  1. interprofessionele maatregelen, dit is maatregelen die gelden voor alle sectoren. Bijvoorbeeld afspraken inzake vorming en gewaarborgd minimumloon.
  2. krijtlijnen voor de sectorale onderhandelingen, zoals de loonnorm.
  3. algemene sociaal-economische thema‚Äôs of krachtlijnen die de sociale partners in samenspraak met de Regering uitgevoerd willen zien (bijvoorbeeld inzake loonlastverlaging of loonfiscaliteit). Regelmatig lanceert de G10 nieuwe thema's in het overleg, zoals alkohol- en drugbeleid op het werk, de ecocheque (o.i. een ongelukkige en niet geslaagde  introductie van het thema duurzaamheid in de sociale dialoog).

Dezelfde Groep van Tien onderhandelt ook de aanpassing van de sociale zekerheidsuitkeringen aan de evolutie van de welvaart.

De Groep van Tien is dus wel een bijzonder belangrijk orgaan in het neocorporatistisch systeem. 

Een IPA is geen rechtsbron. De afspraken die er gemaakt worden kunnen als dusdanig niet afgedwongen worden. Daarvoor zijn er wetten, besluiten en collectieve arbeidsovereenkomsten gesloten in de Nationale Arbeidsraad nodig. Eigenaardig genoeg worden de loonnorm die de sociale partners overeenkomen nooit in vastgelegd in een cao. Iedereen vindt het vanzelfsprekend dat de tekst van het IPA volstaat. Wanneer de loonnorm door de Regering wordt vastgelegd vinden we die terug in een koninklijk besluit.